Użytkowanie wieczyste - specyficzne dla polskiego prawa cywilnego prawo podmiotowe dotyczące nieruchomości gruntowej. Polega na oddaniu w użytkowanie nieruchomości gruntowej będącej własnością państwa, gminy lub związku gmin osobie fizycznej lub prawnej na czas określony, zazwyczaj na 99 lat (czasami krócej lecz nie mniej niż na 40 lat). Użytkowanie wieczyste jest formą pośrednią pomiędzy własnością a prawami rzeczowymi ograniczonymi, jest jednak bardziej w swej istocie zbliżone do własności. Prawo powstaje w wyniku zawarcia umowy w formie aktu notarialnego i wpisu do księgi wieczystej. Oddający w użytkowanie pozostaje właścicielem gruntu i pobiera z tego tytułu roczną opłatę od użytkownika.